Mocznik powstaje w wątrobie. Tworzą go białka, których organizm nie potrzebuje i w żaden sposób nie przyswaja. Mocznik cechuje się wysoką zawartością azotu, a proces jego usuwania z organizmu nazywamy wydalaniem. Mocznik powstaje z nadmiaru spożywanego pokarmu, który magazynowany jest w wątrobie. Wątroba jednak nie może przechowywać substancji odżywczych, a jedynie je rozkładać na inne związki. Gdy rozkładane są aminokwasy oddziela się grupa aminowa i przekształca w amoniak. Reakcja to nazywa się deaminacją. Amoniak, to bardzo niebezpieczna dla zdrowia substancja. Dlatego wątroba przebudowuje na mocznik, który jest bezpieczniejszy dla organizmu. Później mocznik wraz z krwią płynie do nerek, a te z kolei wydalają go razem z moczem. Wątroba prócz amoniaku przekształca inne trucizny takie jak narkotyki i leki na substancje nietoksyczne. Jest to detoksykacja i jest bardzo ważną funkcją wątroby, zapewniającą prawidłowe funkcjonowanie organizmu.
W naszym organizmie występuje także nadmiar wody, gdyż zwykle pobieramy jej więcej niż potrzebujemy. Umożliwia to uzyskanie prawidłowego stężenia krwi. Proces ten to osmoregulacja. Głównie wydalane z organizmy są związki azotu, które powstają podczas rozkładu aminokwasów i zasad azotowych zawartych w kwasach nukleinowych. Takimi związkami są właśnie mocznik, kwas moczowy oraz amoniak.

Nerki leżą po obu stronach jamy brzusznej. Nerka ma kształt fasoli o długości od 10 do 14 centymetrów, grubości około 4 centymetrów, a waży od 120 do 200 gram. Nerka prawa jest umiejscowiona nieco wyżej niż lewa w przestrzeni pozaotrzewnej. Od każdej nerki odchodzi wąski przewód zwany moczowodem, który z kolei odprowadza mocz do pęcherza moczowego. Położony jest tuż poza spojeniem łonowym i ma kształt stożka. Jego ściany wewnętrzne są zbudowane z bardzo elastycznej tkanki mięśniowej. Z pęcherza odchodzi cewka moczowa. Jest to przewód, który odprowadza mocz z organizmu. U kobiet cewka moczowa znajduje się u ujścia pochwy, a jej długość to około 4 centymetry. U mężczyzn cewka połączona jest z nasieniowodem i biegnie wzdłuż prącia. W zwodzie cewka moczowa może mieć nawet 18 centymetrów. Nerki produkują mocz. Zawiera on zbędne substancje w postaci wody, mocznika, kwasu moczowego, barwników żółciowych oraz soli mineralnych. Mocz stopniowo napływa do pęcherza moczowego, rozpychając go niczym balon. Co pewien czas następuje opróżnianie pęcherza, co nazywamy oddawaniem moczu. Ludzki organizm wytwarza 1500 mililitrów tej substancji na dobę. Pęcherz może rozciągać nawet do pojemności o trzech do czterech litrów, natomiast jego standardowa objętość to od 300 do 700 centymetrów sześciennych.