Dodatki mogą zabarwiać, słodzić lub poprawiać smak. Szczególnymi substancjami są konserwanty, czyli substancje chemiczne, które mają za zadanie przedłużyć wartość produktów żywnościowych i zabezpieczyć je przez czynnikami biologicznymi oraz chemicznymi. Do środków konserwujących zaliczamy kwas benzoesowy, kwas mrówkowy, kwas mlekowy, kwas salicylowy, kwas octowy, tlenek siarki oraz saletrę chilijska. Producenci używają również emulgatorów i stabilizatorów. Preparaty te mają za zadanie nadać właściwą konsystencje produktom żywnościowym, zagęścić je lub nawet zmienić w galaretę. Dodatkiem do żywności są także przeciwutleniacze, które chronią pokarmy przed utlenianiem na powietrzu. Utlenianie niszczy pokarmy. Na przykład oleje i tłuszcze jełczeją, a owoce brązowieją. Niektóre osoby uczulone są na dodatki zawarte w pokarmach. Zdarza się nawet, że mogą one wywoływać nadpobudliwość u dzieci. Taki składnikiem może być glutaminian sodu i jest używany, jako przyprawa do potraw mięsnych. Może on wywoływać wymioty i bóle głowy. Takie dodatki osnute są złą sławą. Dlatego coraz częściej sięgamy po produkty naturalne. Wszyscy chcemy jeść smaczne, ładnie wyglądające i odpowiednio konserwowane potrawy, dlatego ich stosowanie jest niezbędne. Producenci żywności powinni jednak przeprowadzać wszystkie badania i informować konsumentów o zawartości produktu.
Za najważniejsze źródło sodu uznaje się sól kuchenną. Inaczej mówiąc jest to sól kamienna lub chlorek sodu. Występuje ona w przeważającej części produktów spożywczych i jest niezbędnym składnikiem naszej krwi. Sól umożliwia prawidłową prace nerwów oraz kurczenie się mięśni. Jeżeli w organizmie zabraknie soli nasze mięśnie zaczną się niekontrolowanie kurczyć. Ubytek tej substancji z organizmu następuje, podczas, gdy się pocimy. Dlatego osoby pracujące w wysokich temperaturach powinni przyjmować specjalne tabletki zawierające sól, które uzupełniają utracaną ilość substancji. Sól w dużych ilościach bywa szkodliwa. Może doprowadzić do wzrostu ciśnienia krwi oraz chorób serca. Jod natomiast występuje w wodzie, owocach morza oraz rybach. Organizm ludzki potrzebuje tego pierwiastka, ponieważ jest niezbędny do wytworzenia tyroksyny-hormonu tarczycy. Przyśpiesza ona reakcje chemiczne i stymuluje naszą aktywność. Jeśli do organizmu nie jest dostarczona odpowiednia ilość jodu to tarczyca nie jest w stanie wytworzyć wystarczającej ilości tego hormonu. Skutkiem tego jest wole, czyli obrzmienie szyi. Około 10 milionów Polaków żyje na obszarach, gdzie nie ma wystarczającej ilości jodu. Dlatego w środkowej i południowo-wschodniej Polsce odnotowuje się najwięcej przypadków występowania wola. Szczególnie widoczne jest to w Sudetach i Karpatach.