Oznaczone tagiem ‘oddech’

Oddychanie jest bardzo ważnym procesem, bez którego człowiek nie potrafiłby funkcjonować. Jego istota polega na usuwaniu dwutlenku węgla a pozyskiwaniu tlenu. Główny mechanizm u człowieka zachodzi w płucach. U roślin natomiast, następuje przez aparaty szparkowe. Skrzela i skóra to narządy pozyskujące wentylacje u ryb. Pojemność płuc jest bardzo duża. Jest to niezbędne przy wdychaniu powietrza atmosferycznego. Każdy rodzaj organizmu żywego posiada odmienny barwnik oddechowy. Do danych barwników zaliczamy między innymi zieloną hemoerytrynę, niebieską hemocyjaninę czy czerwoną hemoglobinę. Wyróżniamy dwa rodzaje wymiany gazowej. Należy do niej oddychanie zewnętrzne i wewnętrzne. Wymiana zewnętrzna zachodzi pomiędzy środowiskiem otaczającym nas, natomiast wewnętrzna jest to wymiana między komórkami ciała a krwią organizmu. Innymi słowy jest to oddychanie komórkowe oraz wymiana gazowa. W bardzo istotny sposób powinniśmy dbać o prawidłowy rozwój tegoż układu. Nie możemy pozwolić do zaatakowania go przez różne choroby, które mogą być dla nas niebezpieczne.

Błona śluzowa nosa jest zbudowana z nabłonka migawkowego. Chroni on przez uszkodzeniem i urazem tkanek oraz wszelkiego rodzaju zarazkami. Występuje kilka rodzajów nabłonka. Najbardziej znany, nabłonek płaski wyściela powierzchnię ciała, jamę ustną oraz przełyk. Nabłonek gruczołowy współtworzy gruczoły wydzielnicza. Ślinianki charakteryzuje nabłonek sześcienny a spojówki i cewkę moczową- walcowaty. Pola węchowe także stanowią część błony śluzowej a bliżej- nabłonka migawkowego. Dzięki nim rejestrowane są zapachy. Nos nawilża powietrze, zapewniając idealne warunki płucom dostarczając do nich wilgotny tlen. Ponadto, dzięki wyrastającym małym włoskom obecne jest oczyszczanie. Polega na usuwaniu brudnych i szkodliwych cząstek materii, pyłu i kurzu. Ważny jest lizozym. Produkowany jest przez błonę śluzową nosa. Wyniszcza on bakterie. Ostatnią funkcją nosa tak samo ważną jest ogrzewanie. Termoregulację dają zatoki przynosowe. Czasami ludzie mają krzywe przegrody nosowe. Niestety, powinno się leczyć tego typu schorzenia. W niedalekiej przyszłości mogą przerodzić się w poważniejsze schorzenia typu: duszności, słaba wentylacja płuc i w związki z tym wysokie ciśnienie.

Gardło jest miejscem skrzyżowania się dróg oddechowych z pokarmowymi. Wyróżniamy trzy części: gardło górne, dolne i środkowe. Nazywany jest narządem mowy. Jego zakończeniem jest krtań. Zbudowana jest z licznych chrząstek tarczowatych, mięśni, wiązadeł. Zalicza się do niej nasadę języka, nagłośnię, fałdy głosowe, przełyk, fałdy przedsionka, tchawicę, chrząstkę nalewkowatą oraz zachyłek gruszkowaty. Ochronę przed zakrztuszeniem, złym połknięciem spożytego pokarmu czy napoju zapewnia nam nagłośnia. Automatycznie w momencie przełykania zamyka się. Gdy pragnie sprawdzić się stan krtani należy wykonać specjalnie badanie. Jest to tak zwana laryngoskopia. Badanie to nie jest czymś przyjemnym. Niestety, wręcz odwrotnie. Dlatego też wykonywane jest w znieczuleniu ogólnym podczas głębokiego oddychania i wydawania różnych dźwięków. Poprzez gardło jesteśmy bardziej podatni na wszelkiego rodzaju choroby. To przez nie dostają się do naszego organizmu infekcje bakteryjne. Chrypka, pieczenie i ból gardła to oznaki początku przeziębienia.

Leżące kolejno nad sobą chrząstki półksiężycowate tworzą tchawicę. Są sztywne więc zapobiegają rozpadowi. Otacza je błona łącznotkankowa. Główną jej zaletą jest elastyczność. Oprócz tego obecne są mięśnie gładkie. Gdy mięśnie te kurczą się, narząd ten może zmienić własny przekrój. Zmienia także kierunek przemieszczania się. Podczas intensywnych ruchów głową unosi się ona ku górze. W części zewnętrznej znajduje się przydanka wraz z naczyniami krwionośnymi. Wewnątrz tchawica wyścielona jest nabłonkiem migawkowym. Okryty jest on śluzem. Funkcją nabłonka jest oczyszczanie dostającego się do organizmu powietrza. Niestety, nieodłącznym elementem w funkcjonowaniu układu oddechowego są również choroby związane z tchawicą. Może to być astma oskrzelowa. Przyczynami mogą być wszelkiego rodzaju alergie, w szczególności pokarmowe. Objawami są ataki duszności, kaszel, świszczący oddech. Niewykluczona jest wtedy rozedma płuc. Jest ona niebezpieczna, ponieważ może doprowadzić do upośledzenia układu krwionośnego.

To właśnie tchawica stanowi u końca rozgałęzienia, od których rozpoczynają się oskrzela. Uchodzą do płuc. Są to rurki wydalające i doprowadzające powietrze. Stanowią je pierścieniowate chrząstki. Zadania oskrzeli to główne funkcje występujące u większości narządów układu oddechowego. Należą do nich oczyszczanie, nawilżanie oraz ogrzewanie. U rozwidlenia znajdują się oskrzeliki. Zakończone są pęcherzykami płucnymi. Najgroźniejszym urazem a zarazem ciężką choroby płuc jest rak. Podstawową przyczyną jego rozwoju i powstania jest palenie tytoniu, nawet bierne. Powoduje ono nieżyty. Substancje kancerogenne, zmiany nowotworowe są szczególnie groźne. Do objawów raka płuc należą bóle w klatce sierściowej, suchy kaszel wraz z dusznościami, wysoka temperatura, osłabienie a także brak apetytu. Inną chorobą może być ostre zapalenie dróg oddechowych. Przyczynami są rozwijające się infekcje wirusowe, bakteryjne. Objawami są silne dreszcze, bóle w klatce piersiowej, suchy a z przebiegiem i rozwojem zapalenia mokry kaszel.

Największą część klatki piersiowej stanowią płuca. Otacza je opłucna czyli tak zwana błona surowicza, oddzielając narządy od siebie. Zmniejsza ona przede wszystkim tarcie. Do nich dociera krew tętnicza nie utleniona. Pojemność płuc jest ogromna. U młodych ludzi wynosi nawet do 6000 ml. Produkują także niektóre hormony. Największy a zarazem najsilniejszy mięsień to przepona. Jest ona najważniejszym mięśniem w procesie wdychania. Wyróżniamy dwa płuca: płuco prawe i lewe. Płuco prawe jest trójpłatowe, natomiast lewe- dwupłatowe. Niestety na trzeci płat w płucu lewym nie ma miejsca ze względu na zajętą przez serce powierzchnię. Najbardziej znaną chorobą jest gruźlica płuc. Główne jej przyczyny do zakażenie prątkami czy też przez spożycie zakażonego mleka od chorej krowy. Bardzo ciężkim skutkiem są krwotoki płucne. Ponadto obecne jest plucie krwią, mocny kaszel, z późniejszym etapem blada cera, osłabienie organizmu, kaszel oraz wysoka temperatura. Do innych chorób należą: pylica, zapalenie płuc czy obrzęki płuc.

Pęcherzyki płucne składają się z nabłonka pęcherzykowego, naczynia włosowatego oraz sieci naczyń włosowatych, oskrzelików, żyłki oraz tętniczki. Pomiędzy naczyniami krwionośnymi a pęcherzykami płucnymi zachodzi wymiana gazowa. Dostarczają potrzebny dla nas tlen a odprowadzają z krwi zbędny dwutlenek węgla. Ich kształt jest kulisty. Płuca posiadają nawet do 500 milionów pęcherzyków płucnych, przy czym ich całkowita powierzchnia wynosi prawie 90 metrów kwadratowych. Wokół znajdują się włókna białkowe, nadając sprężystość. Chorobą zapalną pęcherzyków jest alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych. Objawami są liczne szmery i trzeszczenia nad polami płucnymi, gorączka i dreszcze. Profilaktyka w tym przypadku jest bardzo prosta. Należy jedynie unikać kontaktu z konkretnym, chorobotwórczym alergenem a objawy same ustąpią w krótkim czasie. Choroby pęcherzyków płuc są ściśle związane z chorobami samych płuc. Gdy płuca są w miernym stanie, pogorszeniu automatycznie ulegają pęcherzyki płucne. Są one połączone między sobą.